Αρχική ΓΝΩΜΕΣ Το ημερολόγιο της καραντίνας, Μέρος Β΄

Το ημερολόγιο της καραντίνας, Μέρος Β΄

0

 

 

Ένας καμπούρης βοηθάει την καραντίνα

μέρα και νύχτα κοιτάει πάντα απ’ τη σκεπή.

Μέσα από την πολλή του πείνα

Έχει σ’ όλους κάτι να μας πει.

 

Χατζηαβάτης:   Καραγκιόζη, Καραγκιοζάκη, ο Πασάς σε γυρεύει

Καραγκιόζης:     Τι θέλεις, ρε Χατζατζάρη;

Χατζηαβάτης:   Με έστειλε να μου δώσεις όλο το πανί που έχεις μαζέψει τόσα χρόνια.

Καραγκιόζης:     Τι θα το κάνει;

Χατζηαβάτης:   Μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες.

Καραγκιόζης:     Σταμάτα, Χατζατζαράκο, το άκουσα.

Χατζηαβάτης:   Δεν τ’ άκουσες όλο. Συνεχίζω. Μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες.

Καραγκιόζης:     Σταμάτα γιατί θα σου πετάξω το ποτιστήρι.

Χατζηαβάτης:   Μα δεν τελείωσα. Μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες, μάσκες.

(Του πετάει το ποτιστήρι.)

Καραγκιόζης:     Παρ’ το ποτιστήρι.

Χατζηαβάτης:   Θα με σκοτώσεις, Καραγκιόζη.

Καραγκιόζης:     Δεν πειράζει. Μία μάσκα λιγότερη.

 

Διονύσιος:         Καραγκιόζο, τα ’μαθες τα νέα;

Καραγκιόζης:     Τι νέα Νιόνιο;

Διονύσιος:         Πρέπει ούλοι να φορούμε μάσκες.

Καραγκιόζης:     Εγώ δε φοράω.

Διονύσιος:         Καραγκιόζο, θα σε πιάσουνε και θα σε πάνε για εξακρίβωση στοιχείων.

Καραγκιόζης:     Τι στοιχείων; Εμένα όλοι με γνωρίζουν.

Διονύσιος:         Χωρίς μάσκα δε θα σε γνωρίζει κανένας.

Καραγκιόζης:     Τι λες, Νιόνιο; Τρελάθηκες;

Διονύσιος:         Όσκαι, Καραγκιόζο, δεν εβουρλίσθηκα. Ο νόμος λέει να φορούμε μάσκα κι απάνου να γράφουμε το νούμερο μας για να μας εγνωρίζουνε.

Καραγκιόζης:     Τι λέει, Νιόνιο; Ποιο νούμερο;

Διονύσιος:         Να Καραγκιόζο, εσύ τι νούμερο είσαι;

Καραγκιόζης:     Δεν είμαι νούμερο Νιόνιο. Και μη με ξαναπείς έτσι γιατί θα φας ποτιστήρι.

Διονύσιος:         Τι είσαι;

Καραγκιόζης:     Άνθρωπος.

Διονύσιος:         Ε, ξέχασέ το. Με τα καινούργια μέτρα δε θα ’σαι άνθρωπος.

Καραγκιόζης:     Τι θα ’μια, Νιόνιο;

Διονύσιος:         Θα ’σαι νούμερο.

 

Καραγκιόζης:     Σταύρο, Σταυράκη, Σταυρουλίνι.

Σταύρος:            Καραγκιόζο, όχι πολλά πολλά, γιατί θα σου ξηγηθώ κομπολόι στη φαλάκρα.

Καραγκιόζης:     Σταύρο, τι νούμερο είσαι;

Σταύρος:            Καραγκιόζο, σου μοιάζω για περιπολικό;

Καραγκιόζης:     Μόνο τα περιπολικά έχουν νούμερα;

Σταύρος:            Για τη μάσκα λες, Καραγκιοζάκο;

Καραγκιόζης:     Ναι, για τη μάσκα. Τι νούμερο σου δώσανε;

Σταύρος:            Καραγκιοζάκο, πήρα νούμερο της αρεσκείας μου.

Καραγκιόζης:     Τι πήρες; Νούμερο της θρησκείας σου;

Σταύρος:            Πες το κι έτσι.

Καραγκιόζης:     Τι νούμερο πήρες;

Σταύρος:            Έβαλα ολίγον μέσο, Καραγκιόζο, και πήρα το καλύτερο.

Καραγκιόζης:     Ποιο πήρες;

Σταύρος:            Το 666 αμά λάχει να πούμε.

 

Καραγκιόζης:     Παιδάκια μου, τώρα που συνηθίσατε τη μάσκα πρέπει να γράψετε πάνω και το νούμερό σας.

Κοπρίτης:           Τι λες, ρε πατέρα; Εσύ είσαι το νούμερο.

Καραγκιόζης:     Έγινα, παιδάκι μου. Τώρα πρέπει να γίνετε κι εσείς.

Μπιρικόκος:      Πατερούλη, εγώ θέλω μικρό νούμερο. Να μπορώ να το γράφω εύκολα.

Καραγκιόζης:     Εσύ, αστέρι μου, θα πάρεις το ένα.

Μπιρικόκος:      Εύκολο, πατερούλη. Ξέρω και να το γράφω και να το θυμάμαι.

Κοπρίτης:           Πατέρα, άσσος θα είναι ο μικρός;

Καραγκιόζης:     Πες το κι έτσι.

Κολλητήρης:      Εσύ, αδερφέ, τι νούμερο θα πάρεις;

Κοπρίτης:           Εγώ θα γίνω εξάρες.

Κολλητήρης:      Και εγώ, πατέρα, τι θα γίνω;

Κοπρίτης:           Εσύ αδελφέ, γιε του πατέρα μας, θα είσαι πάντα ο χαμένος της υπόθεσης. Θα είσαι ντόρτια.

 

Χατζηαβάτης:   Καραγκιόζη, ήρθε η νέα κανονικότητα. Πρέπει να φορέσεις νούμερο.

Καραγκιόζης:     Εγώ δε φοράω. Είμαι νούμερο από μοναχός μου. Εσύ, Χατζηαβάτη, τι νούμερο είσαι;

Χατζηαβάτης:   Το σκέφτομαι, Καραγκιοζάκη μου.

Καραγκιόζης:     Τι σκέφτεσαι ακριβώς;

Χατζηαβάτης:   Θέλω ένα νούμερο που να το ξέρουν όλοι και να φαίνεται εύκολα από μακριά.

Καραγκιόζης:     Πόσο μακριά;

Χατζηαβάτης:   Να, από εδώ μέχρι το σεράι.

Καραγκιόζης:     Ωραία, Χατζηαβάτη, το βρήκα.

Χατζηαβάτης:   Πού είναι;

Καραγκιόζης:     Πήγαινε στάσου έξω από το σεράι και θα δεις.

Χατζηαβάτης:   Πάω.

Καραγκιόζης:     Πήγαινε.

Χατζηαβάτης:   Έφτασα. Πού είναι;

Καραγκιόζης:     Κοίτα με, Χατζηαβάτη. Βλέπεις;

Χατζηαβάτης:   Σε βλέπω Καραγκιόζη.

Καραγκιόζης:     Αυτά πόσα είναι;

Χατζηαβάτης:   Μια παλάμη με πέντε δάχτυλα.

Καραγκιόζης:     Παρ’ τα να μη στα χρωστάω. Αυτό είναι το νούμερό σου.

Χατζηαβάτης:   Με μουτζώνεις, Καραγκιόζη.

Καραγκιόζης:     Όχι, σε βοηθάω να βρεις το νούμερό σου.

Δημήτρης Αβούρης
Συγγραφέας-αφηγητής παραμυθιών

  • Τα κέρδη της συμφοράς

    Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη Οδυσσέας Ελύτης Για να υπάρξουν κέρδη από…
  • Το ημερολόγιο της καραντίνας

    Λέγομαι Αγλαΐα Κα κι ήρθα να πω τα βάσανά μου αγάπησα τον αχαΐρευτο Κα τον έκανα πασά μου.…
  • Έγκλειστη Πρωτομαγιά

    Παράξενη πρωτομαγιά μ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια ήρθ’ ο καιρός του «έχε γεια» τι να …
Περισσότερα Σχετικά Άρθρα
  • Τα κέρδη της συμφοράς

    Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη Οδυσσέας Ελύτης Για να υπάρξουν κέρδη από…
  • Το ημερολόγιο της καραντίνας

    Λέγομαι Αγλαΐα Κα κι ήρθα να πω τα βάσανά μου αγάπησα τον αχαΐρευτο Κα τον έκανα πασά μου.…
  • Έγκλειστη Πρωτομαγιά

    Παράξενη πρωτομαγιά μ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια ήρθ’ ο καιρός του «έχε γεια» τι να …
Περισσότερα άρθρα από Δημήτρης Αβούρης
Περισσότερα άρθρα από ΓΝΩΜΕΣ
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Η Επανεκκίνηση της δημόσιας ζωής. Ο Θεσμός των Πολιτών

Το πρότυπο μιας σύγχρονης διακυβέρνησης για την αντιμετώπιση ενός δημόσιου προβλήματος απέ…